بخوان من را...

---

بخوان من را     منم پروردگارت      خالقت از ذره ای ناچیز     صدایم کن مرا       آموزگار قادر خود را
قلم را،علم را،من هدیه ات کردم       بخوان من را       منم معشوق زیبایت       منم نزدیکتر از تو به تو   
اینک صدایم کن       رها کن غیر من را،سوی من بازآ      منم پروردگار پاک بی همتا      
منم زیبا،که زیبا بنده ام را دوست میدارم       تو بگشا گوش دل       پروردگارت با تو می گوید
تو را در بی کران دنیای تنهایان       رهایت من نخواهم کرد       بساط روزی خود را به من بسپار      
رها کن غصه یک لقمه نان و آب فردا را        تو راه بندگی طی کن       عزیزا،من خدایی خوب میدانم
تو دعوت کن مرا بر خود      به اشکی،یا خدایی،میهمانم کن      که من چشمان اشک آلوده ات را دوست میدارم     طلب کن خالق خود را     بجو من را     تو خواهی یافت     که عاشق میشوی بر من     و عاشق میشوم بر تو      که وصل عاشق و معشوق هم      آهسته میگویم،خدایی عالمی دارد       قسم بر عاشقان پاک با ایمان       قسم بر اسبهای خسته در میدان       تو را در بهترین اوقات آوردم      قسم بر عصر روشن تکیه کن بر من     قسم بر روز هنگامی که عالم را بگیرد نور    
قسم بر اختران روشن اما دور      رهایت من نخواهم کرد     بخوان من را    
که میگوید که تو خواندن نمی دانی؟!     تو بگشا لب       تو غیر از من،خدای دیگری داری؟!
رها کن غیر من را     آشتی کن با خدای خود     تو غیر از من چه می جویی؟    تو با هر کس به جز با من چه میگویی؟     و تو بی من چه داری؟هیچ!     بگو با من چه کم داری عزیزم؟هیچ!
هزاران کهکشان و کوه و دریا را      و خورشید و گیاه و نور و هستی را     برای جلوه خود آفریدم من     
ولی وقتی تو را من آفریدم بر خودم احسنت می گفتم     تویی زیباتر از خورشید زیبایم   
تویی والاترین مهمان دنیایم     که دنیا بی تو،چیزی چون تو را کم داشت     نمی خوانی چرا من را؟
مگر آیا کسی هم با خدایش قهر می گردد؟!      هزاران توبه ات را گرچه بشکستی    
ببینم من تو را از درگهم راندم؟      اگر در روزگار سختیت خواندی مرا اما به روز شادیت یک لحظه هم یادم نمی کردی       به رویت بنده من هیچ آوردم؟!       که می ترساندت از من؟     رها کن آن خدای دور
آن نامهربان معبود     آن مخلوق خود را     این منم پروردگار مهربانت،خالقت     اینک صدایم کن مرا با قطره اشکی     به پیش آور دو دست خالی خود را     با زبان بسته ات کاری ندارم
لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم      غریب این زمین خاکیم     آیا عزیزم،حاجتی داری؟
تو ای از من     کنون برگشته ای اما      کلام آشتی را تو نمیدانی؟     
ببینم چشمهای خیست آیا گفته ای دارند؟     بخوان من را     بگردان قبله ات را سوی ما    
اینک وضویی کن      خجالت می کشی از من؟!       بگو،جز من،کس دیگر نمی فهمد    
به نجوایی صدایم کن     بدان آغوش من باز است      برای درک آغوشم    
شروع کن یک قدم با تو         تمام گام های مانده اش با من.......             

   ما همه آفتابگردانیم

---

آفتابگردان ادامه داد:"روزی که من به آفتاب بپیوندم دیگر منی نخواهد ماند و روزی که تو به خدا برسی،دیگر تویی نمی ماند.و گفت: من فاصله هایم را با نور پر میکنم تو فاصله ها را چگونه پر میکنی؟ آفتابگردان این را گفت و خاموش شد.گفتگوی من و او ناتمام ماند زیرا که او در آفتاب غرق شده بود.جلو رفتم بوییدمش،بوی خورشید می داد.تب داشت و عاشق بود.خداحافظی کردم داشتم می رفتم که نسیمی رد شد و گفت:" نام آفتابگردان همه را به یاد آفتاب می اندازد،نام انسان آیا کسی را به یاد خدا خواهد انداخت؟ "آن وقت بود که شرمنده از خدا رو به آفتاب گریستم...

  

---

ز مدینه تا به کعبه سر و پا برهنه رفتن            دو لب از برای لبیک به وظیفه باز کردن

شب جمعه ها نخفتن،به خدای راز گفتن         ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن

به خدا که هیچ کس را ثمر آنقدر نباشد           که به روی ناامیدی در بسته باز کردن

                                     

  

---

                 گر در سرت هوای وصال است حافظا
                     باید که خاک درگه اهل هنر شوی

   قطار هوای وصال

---

امروزاولین روز از نهمین ماه سال 88 هست.نه ماه گذشت از سالی که خودت و خدات میدونین چه اتفاقا که واست نیافتاده.سالی که هزار تا خاطره تو ذهنت گذاشته و حسابی داره باهات رفیق می شه.کمی هم حتما ازش دلخوری شاید به خاطر این که بعضی چیزا رو ازت گرفت ونذاشت به اونا برسی...

تا آخر این سال 3 ماه دیگه مونده...نه نه 4 ماه دیگه...آخه ماها داریم نهمین ماه رو شروع می کنیم نه تموم درسته؟!

سال 88 تو هم مثه سال 87ای،آره جدا شما سال ها همتون عین همین اولش خیلی کند می گذرین یعنی ادما به خاطر شور و شوق نوروز نمی خوان شماها بگذرین و شماها هم جوری می گذرین که آدما فک میکنن دارین تامل می کنین! ولی همچینی که دیگه از نو بودن در اومدین ادما اصلا از یاد می برنتون و سرگرم زندگی تکراریشون می شن...آخرتون که می شه آدما با حسرت می گن "چه گذشتاااا" این یعنی واقعا آدما جا موندن...آره یعنی هممون جا موندیم...این سال با این همه قشنگیش داره تموم می شه و ما حتی نمی دونیم امروز چندمین روز ساله...ما کجاییم؟ما داریم چی کار میکنیم؟در روز چند نفر از بودن با ما مسرور می شن؟در روز باعث لبخند چند نفر می شیم؟به چند نفر کمک میکنیم؟چقدر به خدا فک می کنیم و تو کفش می ریم؟!

اشکالی نداره ...بجنب تا دیر نشده...ما منتظرتیم.

قرار ما "ایستگاه قطار هوای وصال".

   به نام خدایم...

---

سفید سفید سفید...پاک پاک مثل آب مثل دوستی مثل دل تو!

دوست دارم داد بزنم و به همه بگم که اینجا کجاست من کجام تو کجایی...با سکوت مطلقم که خیلی وقته گلومو گرفته فریاد بزنم که میخوام زندگی کنم...میخوام عشق بورزم میخوام تلنگر بزنم به خودم به تو به همه...به همه ماهایی که روزمرگی امونمونو بریده...به همه دلایی که جای خالی محبتو حس میکنن...به همه چشمایی که دوخته شدن به در و منتظر یه کسین که بیادو شاید نجاتشون بده...

وای خدای من...هیچوقت طاقت ندارم تو دنیای پر از قشنگیه تو حرف ناامیدی و بغض و ... بزنم...

پس باز هم قلم بی اجازه لغزید...یخ زد و  شکست...

وسپاس خدای "یک" تا راست...

   پرستش تو....

---

  بی شک اگر خدای بزرگ از بام بلند عرش فرود آید
  و هم اکنون از من با اصرار و الحاح بخواهد که
  من به جای او بر عرش کبریایی او بنشینم
  و او به جای من در محراب
  پرستیدن و عشق ورزیدن آغاز کند
  و آتش های درد و نیاز به معبود را از جان من باز گیرد
  و بر جان خویش زند

                             هرگز!!

  حتی برای شبی تا سحر نخواهم پذیرفت...
  من،یک شب را سراسر
  با درد معبود بودن و رنج محروم ماندن از پرستش
  به سر نتوانم برد.........

   حال من...

---

حال من دست خودم نیست

قلبی که دو دستی می بردم نیست

کوچه راهها همه تموم شدن

اونی که دنبالش می گردم نیست

شب خوشش اومده از موندن

اره می لرزم ولی سردم نیست

حرفاتون زهر داره،بیرونشون نیارین

نه نه اینا چاره ی دردم نیست

تیرم کج بود یا تیر کمونم؟!

این نشون اونچه زدم نیست

دارم خواب می بینم بیدارم کنید

بگید حقیقت اونچه دیدم نیست

زندگی یعنی لمس احساس نگاه

این نه !گول خوردم!این نیست

صدای غوغایم سر می کشد به آسمان

این مفهوم اونچه شنیدی وشنیدم نیست